آب مروارید

آب مروارید (کاتاراکت)

Cataract از واژهی یونانی katanhakies به معنی «آبشار» مشتق شده است. و از نظر پزشکی عبارت است از کدرشدن عدسی چشم تا حدی که باعث کاهش بینایی شود در اکثر موارد، این عارضه به آهستگی و در اثر افزایش سن از ۵۰ سالگی به بعد روی می دهد و به تدریج موجب اختلال بینایی می شود. این بیماری در افراد دارای سابقه ی ضربه به چشم، یووئیت یا دیابت شیرین و افراد سیگاری و الکلی و اشخاص دارای تماس طولانی با پرتوی فرابنفش آفتاب سریع تر ایجاد می شود. رادیوتراپی و درمان با کورتون می توانند با عارضه ی جانبی آب مروارید همراه باشند در معاینهی چشم، میتوان کدورت سفید مایل به خاکستری را در داخل عدسی، پشت مردمک مشاهده نمود. استعداد ابتلا به این بیماری، ارثی است. در موارد نادرتر، مواجهه با سمومی مانند دی نیتروفتول یا نفتالین موجب آب مروارید میشود

آب مروارید مادرزادی معمولاً ارثی است ولی ممکن است در اثر عفونت ویروسی در سه ماهه ی اول بارداری ایجاد شود. کاتاراکت مادرزادی غالباً دو طرفه است. در صورت عدم درمان آب مروارید، نابینایی ایجاد می شود. شایع ترین نشانه های این بیماری عبارتند از: کدر شدن یا تاری دید، محوشدن رنگهاء، خیره کننده بودن نور لامپ و چراغ جلوی اتومبیل ها یا نور آفتاب، ايجاد هاله در دور نور لامپ، کاهش دید در شب، دوبینی یا چندبینی در یک چشم (که این اختلال ممکن است با بزرگتر شدن آب مروارید از بین برود) و تغییرات مکرر نمره ی عینک یا لنز تماسی. آب مروارید را می توان با آزمایش حدّت بینایی، معاینه ی ته چشم، تونومتری (اندازه گیری فشار داخل چشم) تشخیص داد. مراحل اولیه ی آب مروارید را می توان با استفاده از عینک جدید عینک های ضدنور خیره کننده یا عدسیهای ذره بینی بهبود بخشید و در صورت عدم موفقیت این وسایل، عمل جراحی خارج کردن عدسی چشم و قرار دادن لنز مصنوعی به جای آن، تنها راه درمان است.

گیاهان دارویی

در طب گیاه آب بشقابی برای مداوای آب مروارید استفاده می شود

هیچ محصولی یافت نشد.