سورنجان (گل حسرت) Colchicum

برای آگاهی از قیمت محصول تماس بگیرید
شماره تماس: ۰۹۱۸۹۷۴۱۱۴۲

  • سورنجان از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی گرم و خشک است و عده ای معتقدند که سفید آن از نظر حرارت معتدل است.
  • از نظر خواص، خوردن سفید آن که در استعمال داخلی تجویز می شود، مسهل اقسام بلغم است و اخلاط لزج را از اعماق بدن خصوصاً از مفاصل بیرون می کشد و برای معالجه يرقان و ورم طحال مفید است.
  • اگر با صبر خورده شود برای سیاتیک و نقرس بسیار نافع است و اگر با زنجبیل و فلفل خورده شود نیروی جنسی را افزایش می دهد.
  • خوردن 2 گرم از غده سفید آن با زنجبیل، پونه، زیره و همچنین با شیر تازه و قند تا سه روز برای تحریک و تقویت قوای جنسی اثر مفید نشان داده است.
  • ضماد آن با زعفران و تخم مرغ در تسکین درد استخوان و تحلیل ورمهای سفت و با سرکه برای درد مفاصل و آرتروز مفید است.
  • شیاف آن که با روغن گوسفند یا گاو تهیه شود برای افتادن دانه بواسير و تسکین درد آن بسیار نافع است.
مقایسه
اشتراک گذاری در:

مشخصات گیاه دارویی سورنجان (گل حسرت)

گیاه دارویی گل حسرت به فارسی گل حسرت گفته می شود و در کتب طب سنتی و بازار دارویی با نام (سورنجان)، (عكنه) و (سورنگان) نامیده می شود. این گیاه حدود 30 گونه دارد. به فرانسوی (Colchique) و به انگلیسی (Colchicum) گویند. گیاهی است از خانواده (Colchicaceae )، عده ای از گیاه شناسان از جمله هندی ها آن را در خانواده (Liliaceae) می گذارند. نام علمی گونه های عمده مختلف آنکه از نظر دارویی مورد توجه می باشند به شرح زیر است:

1. گل حسرت زیبا که به «سورنجان شیرین» معروف است، نام علمی آن (Colchidum Speciosum Stev) گیاهی است کوچک به بلندی ۱۲ – ۱۰ سانتی متر، گلهای آن ارغوانی و درشت و در پاییز به طور منفرد و بدون هیچ برگی از زمین خارج می شود. برگهای سبز براق آنکه در حدود ۹ سانتی متر است و میوه آن، در بهار سال بعد بیرون می آیند و ظاهر می شوند. این گل در ایران در دامنه های البرز، تجریش، اطراف تهران، در مناطق شمال ایران و در خراسان در نواحی سرحدی در هریرود می روید و به علاوه در قفقاز و آسیای صغیر نیز انتشار دارد. این گل حسرت قابل استفاده و غیر سمی می باشد

۲. سورنجان کرمانی که به سورنجان تلخ معروف است. نام علمی این گل حسرت (Colchicum luteum Baker) است و در نواحی جنوب ایران و در بلوچستان به طور خودرو می روید و در هند و کشمیر و مناطق معتدله هیمالیا انتشار دارد. گل حسرتها گیاهانی هستند چند ساله که در چمنزارها و مراتع مرطوب و خاکهای سبک می رویند. وجه تشخیص آنها پیاز غده مانند سفت زیرزمینی آنهاست که از یک غشای متورم که ادامه ساقه هوایی گیاه است پوشیده شده و در مورد  برخی از ارقام گیاه سیاه رنگ است و در حقیقت تورم ریشه پیاز نیست که مانند پیاز رسمی ورقه ورقه داشته باشد، بلکه تورم سفتی آن را تشکیل میدهد، مانند پیاز یا غده زعفران. برگهای آنها باریک، دراز، خطی، بیضی شکل و نوک تیز و معمولاً در بهار ظاهر می شوند، چه در گل حسرتهایی که گلهای آنها در پاییز ظاهر می شود و یا آنهایی که در بهار بیرون می آید. گلها معمولاً به طور منفرد و یا 2-3 گل از زمین خارج می شوند. این گونه و گونه های دیگر گل حسرت که رنگ غیر از سفید و مزه تلخ دارند سمی و غیر قابل استفاده می باشد.

ظاهراً شبیه زعفران هستند ولی فرق عمده آنها این است که گلهای گل حسرت 6 پرچم یا آلت مذکر یا آلت نر دارد، در صورتی که زعفران 3 تا پرچم دارد و به علاوه تورم ریشه یا Corm زعفران کوچکتر و تقریباً مدور است، در صورتی که تورم ریشه در گل حسرت دراز می باشد. و معمولاً برگها و میوه گل حسرتها در فصل بهار در فاصله اردیبهشت تا خرداد روی گیاه دیده می شوند. محفظه میوه آن دارای 3 خانه است و در هر خانه 50-70 دانه وجود دارد که ریز به قطر 1-2 میلی متر و طعم آن تلخ است.

 

 

 

خواص درمانی گیاه دارویی گل حسرت

 

  • در هند از غده این  گیاه دارویی به مقدار محدود در استعمال داخلی به عنوان بادشکن، مسهل، افزایش دهنده نیروی جنسی، نیرو بخش و برای معالجه نقرس و روماتیسم و در موارد بیماری های کبد و طحال و در استعمال خارجی از ضماد آن برای کاهش التهاب و درد استفاده می شود.
  • از خود گیاه دارویی گل حسرت یعنی از اعضای هوایی گیاه به عنوان جانشین گونه C . autumnale استفاده می شود.
  • در کتب طب سنتی اظهار عقیده می شود که غده گل حسرت سه نوع است: نوع اول رنگ پوست خارجی غده و همچنین رنگ مغز غده گیاه هر دو سفید است و طعم آن شیرین است. نوع دوم رنگ پوست خارجی غده یا پیاز گیاه و همچنین رنگ مغز آن زرد تیره یا سرخ است. در نوع سوم رنگ پوست خارجی غده و رنگ مغز آن هر دو سیاه و طعم آن تلخ است. از نظر استعمال داخلی فقط نوع اول یعنی نوع سفید توصیه می شود و دو نوع دیگر را به هیچ وجه برای استعمال داخلی توصیه نمی نمایند زیرا سمّی است و مهلک می باشند و فقط در موارد بیماری ها در استعمال خارجی اجازه استفاده از آنها داده می شود. در مورد نوع سوم بخصوص حتی برای استعمال خارجی نیز تجویز نمی نمایند چون سمّی بودن آن به قدری است که از راه خراشهای احتمالی پوست نیز اگر وارد شود ممکن است مهلک باشد.
  • سورنجان از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی گرم و خشک است و عده ای معتقدند که سفید آن از نظر حرارت معتدل است.
  • از نظر خواص، خوردن سفید آن که در استعمال داخلی تجویز می شود، مسهل اقسام بلغم است و اخلاط لزج را از اعماق بدن خصوصاً از مفاصل بیرون می کشد و برای معالجه يرقان و ورم طحال مفید است.
  • اگر با صبر خورده شود برای سیاتیک و نقرس بسیار نافع است و اگر با زنجبیل و فلفل خورده شود نیروی جنسی را افزایش می دهد.
  • خوردن 2 گرم از غده سفید آن با زنجبیل، پونه، زیره و همچنین با شیر تازه و قند تا سه روز برای تحریک و تقویت قوای جنسی اثر مفید نشان داده است.
  • ضماد آن با زعفران و تخم مرغ در تسکین درد استخوان و تحلیل ورمهای سفت و با سرکه برای درد مفاصل و آرتروز مفید است.
  • شیاف آن که با روغن گوسفند یا گاو تهیه شود برای افتادن دانه بواسير و تسکین درد آن بسیار نافع است.
  • مقدار خوراک آن بتنهایی با زعفران تا 3 گرم و به طور ترکیب با سایر ادویه کمتر است.
  • سورنجان مضر معده است و ایجاد دل پیچه و ضعف در معده و کبد می نماید از این نظر باید با کتیرا و شکر و زعفران خورده شود و در مواردی که برای رفع درد مفاصل می خورند باید با هم وزن آن زنجبیل و فلفل که اثر آن را تشدید می نماید، بخورند.
  • اشخاصی که ناراحتی معده و کلیه و کبد دارند بهتر است که از خوردن کلشیک یا کولشی سین خودداری نمایند. به هر حال خوردن غده گیاه در هر مورد باید زیر نظر پزشک و با توصیه پزشک باشد.
  • اگر کسی در اثر خوردن نوع غده سیاه یا سرخ آن مسموم شده باشد باید فوراً به پزشک مراجعه کند و قبل از دسترسی به پزشک به عنوان کمکهای اولیه کوشش نمایند با خوردن شیر تازه گاو وادار به استفراغ و قی شود، که سم خارج گردد و در صورت امکان از پادزهر آن استفاده شود. بررسی های پزشکی نشان داده است که کولشی سین در تغییر ساختمان سلولی و حتی تغییر و تأثیر در وضع کروموزومها آثاری دارد، بنابراین استفاده از غده گیاه یا از ماده عامل کولشی سین باید در موارد خیلی لازم که پزشک تنها راه معالجه تشخیص دهد، انجام گیرد.
ترکیبات شیمیایی گیاه دارویی گل حسرت

 

از نظر ترکیبات شیمیایی در گیاه دارویی گل حسرت گونه C . Luteum موارد زیر مشخص شده است. در تورم ریشه این گیاه آلکالوئیدی به نام کولشی سین  وجود دارد. مقدار آلكالوئيد در یک گیاه که از کشمیر هندوستان چیده و بررسی شده در حدود 0/21-0/25 درصد وزن غده خشک گیاه بوده است. دانه های ریز گیاه 0/41-0/43 درصد از انواع آلكالوئيدها داشته است. به علاوه در تورم ریشه آن مقداری مواد نشاسته ای و لعاب و کمی قند نیز وجود دارد.

در گونه C . speciosum دانشمندان شوروی یک آلکالوئید جدیدی به نام اسپسیو زین یافته اند كولشی سین ماده عامل موجود در پیاز و دانه گیاه گل حسرت است. ماده ای است سمی به فرمول خام ۶ C ۲۲ H ۵۲ NO، آلكالوئيد کولشی سین در آب کم حل می شود ولی در الكل به مقار زیاد حل می شود. آلكالوئيد كولشی سین از غده گیاه استخراج و در موارد مختلف بیماری ها مستقیماً و یا به صورت غده له شده گیاه مورد استفاده قرار می گیرد. اگر غده گیاه در آب جوش کاملاً جوشانده شود و پس از آن در حرارت ۱۵ درجه سانتی گراد و بیشتر خشک شود مقدار آلكالوئيد کولشی سین کاهش می یابد.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “سورنجان (گل حسرت) Colchicum”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *