صندل Santalum album L

5.00 خارح از 5 بر اساس امتیاز 1 مشتری یک پیش نمایش بنویسید

برای آگاهی از قیمت محصول تماس بگیرید
شماره تماس: ۰۹۱۸۹۷۴۱۱۴۲ - ۰۹۱۸۱۷۶۱۶۳۳

صندل چوب درختی است از خانواده Santalaceae نام علمی آن Santalum album L می باشد. صندل سفید از چوب درختچه ای گرفته می شود که در ختچه آن کوچک و نیمه انگل است.

  • برای قطع تهوع و استفراغ
  • برای کمردرد و سکسکه نافع است.
  • این دارو بادشکن است و برای رفع آشفتگی و تهوع و ناراحتی های و بایی تجویز می شود.
  • مفرح و مقوی قلب است.
  • رنگ آن زرد کمرنگ و بوی آن ترکیبی از بوی گل سرخ و مشک و لیمو و خیلی مطبوع است. طعم آن تلخ و سبک تر از آب است.
مقایسه
اشتراک گذاری در:

مشخصات گیاه دارویی صندل

 

گیاه دارویی صندل: به فارسی (سندل) و به هندی (چندن) و در کتب طب سنتی انواع آن با نام (صندل) آمده است. به طور کلی دو نوع گیاه دارویی صندل در بازار عرضه می شود، صندل سفید یا زرد و صندل قرمز که البته با اینکه نام هر دو آنها صندل است از درختان یک خانواده گیاهی به دست نمی آیند و چوب درختان از دو خانواده گیاهی مختلف هستند. جداگانه هر دو آنها شرح داده می شود.

 

 

صندل سفید به فارسی (سندل سفیده) و در کتب طب سنتی به نام (صندل ابیض) نامبرده می شود. چوب درختی است از خانواده Santalaceae نام علمی آن Santalum album L می باشد. صندل سفید از چوب درختچه ای گرفته می شود که در ختچه آن کوچک و نیمه انگل است. برگهای آن متقابل، نوک تیز از نظر رنگ و ابعاد شبیه برگ گردو می باشد. گلهای آن خوشه ای ساده است. میوه آن تخم مرغی کوچک با یک هسته و ریشه آن دارای ریشکهایی است و ریشکها دارای آلات مکنده ای هستند که با آن به سایر ریشه های درختان نزدیک خود می چسبند و از مواد غذایی آنها استفاده می کنند. رنگ چوب آن در سطح خارجی وصل به پوست درخت سفید یا زرد و مغز یا قلب چوب لیمویی و قهوه ای روشن است و دارای اسانس معطری می باشد و از چوب و خرده چوب و خاک اره آن در طب سنتی استفاده می شود. این درختچه بومی اندونزی است که به سایر مناطق از جمله هند نیز وارد شده و در برخی مناطق نیز به منظور مصارف صنعتی چوب آن در نجاری کاشته میشود و ضمنا در بازار دارویی عرضه می شود.

 

 

خواص درمانی گیاه دارویی صندل

  • در اندونزی از خاک اره چوب صندل سفید و از اسانس آن به عنوان دارو استفاده می شود.
  • در چین معمولا این چوب وارد می شود و در صنایع نجاری به کار می رود و زواید و خاک اره و خرده های چوب در نجاری ها جمع آوری و به عنوان دارو در بازار عرضه می شود.
  •  در چین خرده چوبها را خرد کرده به صورت گرد در می آورند و این دارو برای گرم کردن داخلی و کاهش درد به کار می رود.
  • برای قطع تهوع و استفراغ
  • برای کمردرد و سکسکه نافع است.
  • این دارو بادشکن است و برای رفع آشفتگی و تهوع و ناراحتی های و بایی تجویز می شود.
  • اسانس آن در عصر جدید در موارد سوزاک توصیه میشود.
  • به طور کلی مصرف آن خیلی کم شده است و بیشتر چوب آن مصرف می شود.
  • خرده چوب و خاک اره چوب آن ساییده شده و با آب به شکل خمیر به صورت و پیشانی انداخته می شود، بسیار خنک کننده است و برای رفع سردردهایی که از گرما ایجاد شده باشد مفید می باشد.
  • مفرح و مقوی قلب است.
  • این خمیر برای رفع انواع ناراحتی های پوست نیز روی پوست انداخته می شود و مفید است.
  • مصرف داخلی جوشانده خرده چوب نیز معمول است و مدر و ضد تب است.
  • از دم کرده یا جوشانده آن در مصرف داخلی برای بند آوردن اسهال و اسهال خونی استفاده می شود.
  • در هند از خمیر خاک اره چوب که با آب تهیه میشود برای رفع سردرد و کاهش تب روی پیشانی می اندازند.
  • در موارد بیماری های پوستی برای کاهش حرارت و خارش روی پوست و کاهش التهاب ضماد مصرف می شود.
  • طبق نظر حکمای طب سنتی صندل از نظر طبیعت خیلی سرد و خشک است.
  • از نظر خواص معتقدند که صندل سفید فرح آور و مقوی معده و قابض می باشد و برای تحلیل ورمهای گرم مفید است.
  • خوردن آن برای خفقان گرم و تبهای تند صفراوی و ضعف قوه حافظه و ذهن و ضعف معده و کبد خصوصا در مورد گرم مزاجان مؤثر است.
  • مالیدن خمیر خرده های چوب آن با گلاب و کمی کافور به پیشانی برای رفع سردرد گرم نافع است.
  • خوردن آن به تنهایی و یا با ادویه مناسب برای رفع خفقان و درد معده ناشی از گرمی
  • مخلوط با آن عنب الثعلب و یا با آب حى العالم و یا با آب برگ خرفه و امثال آن برای رفع نقرس گرم و ورمهای گرم نافع است.
  • صندل سفید مضر نیروی جنسی است، به طوری که آن را قطع می کند و مضر صدا می باشد و از این نظر باید با عسل و نبات خورده شود و مقدار خوراک آن تا 5 گرم است.
  • معمولاٌ در بازار گیاه دارویی صندل زرد یا صندل لیمویی به شکل قطعات چوب بی پوست که طول آنها 0/5-1 متر و قطر آنها حدود 10 سانتیمتر است عرضه می شود و همچنین دارای الیاف است و سخت می باشد.
  • رنگ آن زرد کمرنگ و بوی آن ترکیبی از بوی گل سرخ و مشک و لیمو و خیلی مطبوع است. طعم آن تلخ و سبک تر از آب است.
  • صندل سفید با همان ابعاد عرضه می شود، ولی رنگ آن کم رنگ و مایل به سفید است.
  • معمولا بیشتر صندل زرد مصرف می شود.
  • اسانس صندل زرد سنگین تر از آب است و در 288 درجه سانتی گراد جوش می آید و معمولاٌ 15-40  قطره آن در در 3 گرم الكل حل کرده و سه قسمت نموده و برای رفع سوزاک در عرض روز 2-3 بار می خورند.

 

ترکیبات شیمیایی گیاه دارویی صندل

از نظر ترکیبات شیمیایی از مغز چوب یا درون چوب آن اسانس روغنی فرّاری گرفته می شود که مقدار آن در درختان مختلف متفاوت و از 6-1/5 درصد می باشد. بررسی دیگری مقدار اسانس را  0/8-8 درصد نشان می دهد. اسانس صندل سفید دارای 89-96 درصد ماده سانتالول است. اگر چوب صندل که برای تعیین مقدار اسانس مورد مطالعه قرار می گیرد شامل تنها درون چوب نبوده و سایر قسمتهای چوب را نیز شامل باشد، مقدار چند درصد اسانس کم می شود و تا 1 درصد ممکن است برسد. گزارش بررسی های شیمیایی دیگری ترکیبات صندل سفید را چنین نشان می دهد: در چوب صندل سفید اسانس وجود دارد که ماده عامل این اسانس (98-90) درصد سانتالول و بقيه سانتالون و سانتن است.

1 دیدگاه برای صندل Santalum album L

  1. نمره 5 از 5

    جلال

    سلام
    سایتتون واقعا عالیه دستتون درد نکنه
    2 قاشق پودر چوب صندل را با 1 قاشق زردچوبه مخلوط کنید این ماسک را به مدت یک شب بر روی محل جوش بمالید. جوش ها در مدتی کوتاه بدون هیچ لک و آثاری ناپدید خواهند شد.

    • رستم پور

      خیلی ممنون بایت اطلاعات مفیدتون

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *